10 lat Happy House we Wrocławiu


  tel: 609 495 345
        608 370 742

Strona główna > Porady psychologa > Gdy dziecko ciągle mówi "nie", czyli mały "buntownik"
Gdy dziecko ciągle mówi "nie", czyli mały "buntownik"

Rodzice małych przedszkolaków często spotykają się z „buntowniczym” zachowaniem swojego dziecka. Zastanawiacie się, co dzieje się z Waszym dzieckiem? Dlaczego Was nie słucha? Ignoruje Wasze prośby i polecenia? Nie chce jeść? Nie chce bawić się z innymi dziećmi?

Bez obaw to spotyka większość rodziców dzieci w wieku przedszkolnym, a z tymi problemami można sobie poradzić, podpowiadamy w jaki sposób.

Gdy dziecko nie słucha naszych próśb i poleceń

Zastanówmy się, dlaczego dziecko ignoruje prośby i polecenia rodziców? Czy często pojawiają się sytuacje, w których kilka razy prosisz o zrobienie czegoś lub zabraniasz dziecku zachowania się w określony sposób, a Twój maluch jakby wcale Cię nie słyszał? To sprawia, że się denerwujesz, może nawet podnosisz głos, ale w dalszym ciągu nie przynosi to rezultatu! Twoje dziecko w ten sposób „wypróbowuje”, czyli sprawdza granice, które stawiają rodzice. To naturalne, że dzieci rosną i częściej chcą o sobie decydować, ale pamiętaj: „pełna swoboda”, pozwalanie na wszystko nie daje dziecku poczucia bezpieczeństwa.

Często też dzieci zachowując się w ten sposób, chcą przez dłuższy czas skupić na sobie uwagę dorosłych, jednak jeśli zależy nam na zmianie zachowania dziecka, to nie należy karcić go gdy zrobi coś złego, a raczej starać się ignorować negatywne zachowania, natomiast lepiej jest skupiać większą uwagę na dziecku, gdy zrobi coś za co możesz i chcesz je pochwalić. Zawsze lepiej chwalić dziecko za dobre zachowanie niż ganić, gdy zrobi coś, czego nie akceptujemy.

Bywa też tak, że dziecko naprawdę nie usłyszy lub nie zrozumie naszej prośby. Pamiętaj o tym żeby jasno formułować komunikaty kierowane do malucha, nie używaj zbyt wielu trudnych słów, zanim powiesz coś do dziecka, pozyskaj jego uwagę, tak żeby mieć pewność że Cię słyszy i rozumie. Możesz usiąść przy nim, wziąć za rękę tak, żeby mieć z nim kontakt. Niech stwierdzenia, polecenia kierowane do dziecka, będą dokładne i zwięzłe, czyli nie mówimy do przedszkolaka „posprzątaj zabawki” tylko „włóż klocki do pudełka”, „postaw lalki i samochody na półce”.

Pamiętaj też o tonie jakim mówisz w danej chwili, jeśli czegoś zabraniasz, niech Twój glos brzmi zdecydowanie. Jeśli Twoje dziecko zrobi coś złego, czego Twoim zdaniem nie powinno robić, nie słucha Cię, wtedy nie mów do niego w sposób „pieszczotliwy” np.: „słoneczko, wolałabym, żebyś nie robił…” Po pierwsze dziecko słysząc pieszczotliwe określenia, zdrobnienia kierowane pod jego adresem czuje się nagradzane (czyli używajmy ich raczej wtedy gdy chcemy pochwalić, nagrodzić, gdy spędzamy z dzieckiem czas na miłej zabawie), wiec lepiej w konfliktowych sytuacjach zwracać się do dziecka po prostu po imieniu. Po drugie maluch musi otrzymywać jasny komunikat, wiec należy do niego mówić w sposób zdecydowany „nie rób…”, „nie wolno…” a nie „ chciałabym/wolałabym, żebyś nie robił…”

Gdy mamy do czynienia z małym niejadkiem

W pierwszej kolejności należy oczywiście sprawdzić stan zdrowia dziecka, żeby wykluczyć przyczynę natury medycznej. Kiedy już wyeliminujemy tego rodzaju powód, zastanówmy się czy posiłki nie stały się w naszym domu rytuałem, w którym maluch znalazł sposób zwracania na siebie uwagi rodziców? Jak temu zaradzić? Oczywiście przede wszystkim spróbujmy poświęcać dziecku więcej czasu, jednak jak wiadomo nie zawsze jest to możliwe, postarajmy się więc czas, który spędzamy z dzieckiem wykorzystywać jak najbardziej konstruktywnie, niech w tych chwilach cała nasza uwaga będzie skupiona na zabawie z naszym przedszkolakiem. Mimo że małe dzieci zawsze mają niedosyt mamy i taty, to jednak czas miło spędzony z rodzicami może im choć w części zrekompensować chwile bez nich.

Nie należy też robić zbyt dużo „zamieszania” wokół jedzenia, nie namawiaj dziecka zbyt długo, nie zmuszaj do momentu, aż wszyscy będą zdenerwowani. Nawet jeśli maluch kilka razy nie zje obiadu, nic się nie stanie, jeśli obawiasz się ze dziecko jest głodne, że w jego diecie brakuje ważnych składników, zapisuj przez jakiś czas to co zjada w ciągu dnia. Przekonasz się, że nie jest tak, że maluch nie zjada zupełnie nic, może np.” pije dużo pożywnych soków? Je owoce? Być może przez jakiś czas, w danej chwili taka dieta dziecku wystarczy? Pamiętaj jednak, żeby nie przesadzić a najważniejsze to nie dawać „niejadkowi” przekąsek między posiłkami!

Gdy dziecko nie chce bawić się z innymi

Czy Twoje dziecko jest „samotnikiem”, nie bawi się z innymi dziećmi w przedszkolu, w piaskownicy, a nawet gdy spotykacie się ze znajomymi i ich dziećmi, nie uczestniczy w zabawie, chce by któreś z rodziców bawiło się z nim w oddzielnym pokoju?

Najczęściej w taki sposób zachowują się dzieci, którym do tej pory zabawę zawsze organizowali dorośli oraz jedynacy. Gdy znajdą się w grupie dzieci jest im trudno, bo nie wiedzą w jaki sposób mogą się bawić z rówieśnikami, bez towarzystwa dorosłych. Powodem może też być nieśmiałość lub fakt, że jak dotąd dziecko nie miało okazji do wielu kontaktów z rówieśnikami. Bardzo ważne jest to, aby rodzice uświadomili sobie, że w ten sposób wcale nie ułatwiają funkcjonowania społecznego, nie pomagają dziecku. Nadmierna ochrona może często wyrządzić maluchowi krzywdę, spowodować późniejsze trudności w kontaktach społecznych. Być może teraz, gdy dziecko ma kilka lat, ta sytuacja bardzo odpowiada i maluchowi, a może również rodzicom, daje wam poczucie bezpieczeństwa. Ale gdy przedszkolak osiągnie wiek kiedy to nie rodzice a grupa rówieśnicza będzie dla niego najważniejsza, mogą pojawić się trudności z nawiązaniem kontaktów z rówieśnikami. Ta sytuacja może mieć wpływ na jego dalszy rozwój. Dla nastolatka brak akceptacji spowodowany trudnością w kontaktach z rówieśnikami może zaowocować brakiem pewności siebie, niską samooceną, a przez to Twoje dziecko może czuć się po prostu nieszczęśliwe.

Pamiętajmy jednak, że gdy dziecko jest jeszcze w wieku przedszkolnym, bardzo wiele można zmienić, zachęcaj więc malucha do zabaw z rówieśnikami, na początku bądź przy nim, podaj pomysł wspólnej zabawy, ale nie planuj całego czasu jaki dzieci spędzają razem, pozwól im na odrobinę kreatywności, samodzielności, wycofuj się powoli z dziecięcych zabaw. Twoje dziecko na pewno polubi kontakty, wspólne zabawy z innymi dziećmi, ale czas spędzony z tobą będzie dla niego równie ważny i potrzebny.

Marta Cisak Klub Językowy Happy House www.happyhouse.edu.pl

STRONA GłÓWNA  |  ANGIELSKI DLA DZIECI  |  OFERTA DLA SZKÓŁ I PRZEDSZKOLI  |  CENNIK  |  KARIERA  |  KONTAKT I ZAPISY
(c) 2009 Copyright by Happy House